کانورژن یا اختلال تبدیلی

 conversion disorder

عوامل روانشناختی مانند کشمکش حل نشده با شروع یا تشدید علایم رابطه دارد.خصوصیات بالینی اختلال تبدیلی با سه گروه نشانگان اصلی (حسی-حرکتی-تشنجی) تشخیص داده می شود.

1- نشانه های حسی: پارستزی اندام ها ، ناشنوایی، نابینایی و دید تونلی

2- نشانه های حرکتی: حرکات غیر طبیعی ، اختلال در راه رفتن، ضعف و فلج ، لرزش اندام ها، حرکات کره مانند، تیک ، تلو خوردن و حرکات نامنظم،آفونی

 

3- نشانه های تشنجی: تشنج های کاذب که در آن رفلکس مردمکها طبیعی است و فرد هوشیار می باشد و در تنهای و یا مکان ها خطرناک رخ نمی دهد.

همچنین بی اختیاری ادراری و گاز گرفتن در آن وجود ندارد و حملات از الگوی منظم صرع پیروی نمی کند.

نکات لازم:

-          بیماری در هر سنی روی می دهد. بیشتر از همه در نوجوانان و جوانان و طبقات ااجتماعی –اقتصادی پایین ، افراد کم سواد و اهالی روستاها دیده می شود.

-         رابطه زمانی نزدیک بین علایم و استرس یا هیجان شدید وجود دارد.

-         شروع یا تشدید علایم بدنیال تعارض یا سایر عوامل استرس زا است.

-         علایم (حسی یا حرکتی ) سمت چپ بدن شایعتر از سمت راست بدن است.

-         علایم عمدا ایجاد نمی شود اما بیمار نسبت به آن نگرانی هم ندارد.

-         در اکثر بیماران علایم ظرف چند روز یا کمتر از یک ماه از بین می روند.

-         نفع اولیه: با تبدیل تعارضات ناخودآگاه به شکایت های جسمانی اضطراب بیمار کاهش می یابد.

-         نفع ثانویه: اخذ مزایای اجتماعی مانند توجه ، محبت، اجتناب از کار.

-         فلج ، نابینایی و لالی از شایعترین علایم تبدیلی هستند.

-         10 درصد بیماران بیمارستانها و 5 تا 15 درصد بیماران روانپزشکی سرپایی را اختلال تبدیلی تشکیل می دهند.

-         شیوع در زنان دو برابر مردان است.

-         از دیدگاه روانکاوی تعارضات ناخودآگاه و کشمکش های حل نشده به شکایت های جسمانی تبدیل می شوند.

-         شخصیت فرد قبل از اختلال تبدیلی ، نمایش و دوری گزین است.

نکته مهم : نباید بیماری را برای بیمار جدی تلقی کرد.

درمان بیمار با رویکرد مراقبتی و توام با اقتدار است

/ 0 نظر / 1267 بازدید