اختلال مشخص با وجود یک یا دو علامت نرولوژیک مانند فلج و نابینایی که با یک اختلال عصبی یا طبی شناخته شده قابل توجیه نیست.


 conversion disorder

عوامل روانشناختی مانند کشمکش حل نشده با شروع یا تشدید علایم رابطه دارد.خصوصیات بالینی اختلال تبدیلی با سه گروه نشانگان اصلی (حسی-حرکتی-تشنجی) تشخیص داده می شود.

1- نشانه های حسی: پارستزی اندام ها ، ناشنوایی، نابینایی و دید تونلی

2- نشانه های حرکتی: حرکات غیر طبیعی ، اختلال در راه رفتن، ضعف و فلج ، لرزش اندام ها، حرکات کره مانند، تیک ، تلو خوردن و حرکات نامنظم،آفونی

 

3- نشانه های تشنجی: تشنج های کاذب که در آن رفلکس مردمکها طبیعی است و فرد هوشیار می باشد و در تنهای و یا مکان ها خطرناک رخ نمی دهد.

همچنین بی اختیاری ادراری و گاز گرفتن در آن وجود ندارد و حملات از الگوی منظم صرع پیروی نمی کند.

نکات لازم:

-          بیماری در هر سنی روی می دهد. بیشتر از همه در نوجوانان و جوانان و طبقات ااجتماعی –اقتصادی پایین ، افراد کم سواد و اهالی روستاها دیده می شود.

-         رابطه زمانی نزدیک بین علایم و استرس یا هیجان شدید وجود دارد.

-         شروع یا تشدید علایم بدنیال تعارض یا سایر عوامل استرس زا است.

-         علایم (حسی یا حرکتی ) سمت چپ بدن شایعتر از سمت راست بدن است.

-         علایم عمدا ایجاد نمی شود اما بیمار نسبت به آن نگرانی هم ندارد.

-         در اکثر بیماران علایم ظرف چند روز یا کمتر از یک ماه از بین می روند.

-         نفع اولیه: با تبدیل تعارضات ناخودآگاه به شکایت های جسمانی اضطراب بیمار کاهش می یابد.

-         نفع ثانویه: اخذ مزایای اجتماعی مانند توجه ، محبت، اجتناب از کار.

-         فلج ، نابینایی و لالی از شایعترین علایم تبدیلی هستند.

-         10 درصد بیماران بیمارستانها و 5 تا 15 درصد بیماران روانپزشکی سرپایی را اختلال تبدیلی تشکیل می دهند.

-         شیوع در زنان دو برابر مردان است.

-         از دیدگاه روانکاوی تعارضات ناخودآگاه و کشمکش های حل نشده به شکایت های جسمانی تبدیل می شوند.

-         شخصیت فرد قبل از اختلال تبدیلی ، نمایش و دوری گزین است.

نکته مهم : نباید بیماری را برای بیمار جدی تلقی کرد.

درمان بیمار با رویکرد مراقبتی و توام با اقتدار است