وکیوم تراپی زخم یک تکنیک درمانی است که از فشار منفی کنترل شده برای ترمیم زخم ها استفاده می کند.

تحقیقات بالینی نشان داده که وکیوم تراپی زخم ترشحات و مواد مضر را از سطح زخم جدا کرده و در یک سیستم بسته نگهداری می کند.
در این تکنیک بیماران می توانند در حرکت باشند و حتی این تراپی می تواند در خانه انجام گیرد.
فومی که روی زخم گذاشته می شود دارای منافذ بازی بوده که برای تشکیل بافت جدید موثر می باشد. این فوم خاصیت هیدروفوبی (آب دوست) دارد و این خاصیت باعث می شود که ترشحات زخم را از بین منافذش به محیط خارج منتقل کند و در محفظه جمع آوری کند.
فواید درمان وکیوم تراپی زخم
·  حجم زخم را کاهش می دهد.
· مایعت اضافی را که می تواند مانع ترمیم زخم گردد از زخم جدا می کند.
· باعث کاهش مایعات بین سلولی شده و به این ترتیب تورم را کاهش می دهد.
·  با افزایش خون رسانی شرایط مناسب برای تشکیل بافت های ترمیمی را ایجاد می کند.
·از خشک شدن سطح زخم جلوگیری می کند.
مواد کاربرد وکیوم تراپی زخم:

موارد پاتولوژی ذیل از طرف FDA آمریکا شناخته شده است:
بیماران با زخم های حاد و مزمن
زخم های ناشی از تروما
زخم های بعد  از عمل جراحی
سوختگی ها
زخم هایی مثل: دیابت و زخم های بستر
پیوند پوست
موارد منع کاربرد وکیوم تراپی زخم
زخم هایی که با بافت های مرده پوشیده شده اند
عفونت استخوان درمان نشده
فیستول های درمان نشده
زخم های سرطانی
در موارد ذیل وکیوم تراپی زخم باید با دقت زیاد استفاده گردد:
·  در موقع وکیوم تراپی در نواحی نزدیک رگ خون، ارگان های داخلی و تاندون ها باید در صورت امکان این بافت ها را با فاشیا یا بافت های نرم نزدیک پوشاند یا روی این بافت ها گازوازلین استفاده کرد.
·  در صورت نزدیک بودن ارگان های مهم مثل رگ خون و اعصاب به استخوان های شکسته شده با لبه تیز، این ریسک وجود دارد که این ارگان ها، توسط لبه تیز استخوان ها صدمه ببینند. در این موارد باید این ارگان ها را به صورتی از لبه استخوان های تیز محافظت نمود.
چند راهنمایی در مورد استفاده از وکیوم تراپی زخم:
بیمار و نوع زخم باید برای وکیوم تراپی مناسب باشد
بافت های نکروتیک باید قبل از شروع درمان از سطح زخم با عمل جراحی جدا شده ، در غیر این صورت این بافت ها به سطح زنده و سالم زخم فشار آورده و از تشکیل بافت های ترمیمی جلوگیری می کنند.
عدم نشست چسب وکیوم تراپی زخم باید کنترل شود.
فوم نباید با فشار در سطح زخم گذاشته شود.
وکیوم تراپی زخم حداقل ۲۲ ساعت از ۲۴ ساعت باید در جریان باشد.
اگر پوست اطراف زخم نازک یا حساس باشد باید قبل از قرار دادن پوشش زخم ابتدا با چسب زخم وکیوم تراپی حفاظت شوند.
موارد مهم در مورد فشار منفی مناسب وکیوم تراپی زخم:
فشار های وکیوم بر اساس قضاوت پزشک از زخم بیمار می باشد. فشار های وکیوم تراپی می تواند با ۲۵ میلی متر جیوه یک یا چند بار تغییر داده شود.
فشار بهینه وکیوم تراپی :۱۲۵ میلی متر جیوه
فشار بیشتر از ۲۵۰  میلی متر جیوه برای این تراپی مضر است.
مواردی که می تواند افزایش فشار لازم داشته باشد:
وجود ترشحات زیاد در سطح زخم
وسعت زیاد سطح زخم
· ریسک برای ثابت نبودن بانداژ وکیوم تراپی
در موارد زیر فشار باید یک یا چند بار کم گردد:
·  درد و احساس ناراحتی که با داروهای ضد درد مناسب کاهش نمی یابد.
·  بیماران سالمند و یا با تغذیه نامناسب
·  وجود ریسک برای خونریزی در سطح زخم
·  کم بودن جریان خون در سطح زخم
·   ساخته شدن بیش از حد بافت جدید.
توجه به موارد ذیل باعث افزایش تاثیر وکیوم تراپی می گردد:
پانسمان وکیوم تراپی باید هر ۴۸ ساعت تعویض گردد و در صورت وجود عفونت فعال در سطح زخم باید پانسمان هر ۱۲ تا ۲۴ ساعت تعویض گردد.
عفونت استخوان باید به طور فعال درمان شود بطور مثال با دبرید استخوان و آنتی بیوتیک درمانی .
برای اینکه حداکثر استفادده از وکیوم تراپی به دست آید باید سطح زخم از بافت های نکروتیک و بافت های سخت باقی مانده تکیز گردد تا جریان خون در سطح زخم بهتر شود.
اگر پمپ وکیوم تراپی قرار است برای بیش از ۲ ساعت خاموش باشد باید پانسمان از روی زخم برداشته شود و زخم را با پانسمان معمولی پوشاند.
برگرفته از وبلاگ خانم آقایی پرستار زخم
منابع:
http://www.radz.ir