بیماری التهاب پرده های مننژ


مننژیت (Meningitis) التهاب پرده‌هایی است که مغز و طناب نخاعی را می‌پوشانند. این بیماری معمولا در اثر عفونت ویروسی یا باکتریایی ایجاد می‌شود. دانستن آنکه مننژیت ناشی از ویروس است یا باکتری اهمیت دارد زیرا شدت بیماری و نحوه درمان بسته به علت آن متفاوت است. مننژیت ویروسی معمولا خفیف‌تر است و بدون هیچ درمان خاصی برطرف می‌شود. اما مننژیت باکتریایی ممکن است بسیار شدید باشد و به آسیب مغزی، از دست دادن شنوایی یا اختلالات یادگیری بینجامد. در مننژیت باکتریایی نیز مهم است بدانیم کدام نوع باکتری موجب آن شده زیرا آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند جلوی انتشار بعضی انواع و آلوده شدن افراد دیگر را بگیرند.

 

نشانه‌ها و علائم بالینی مننژیت چیست؟

تب بالا، سردرد و خشکی گردن نشانه‌های رایج مننژیت در تمام افراد بالای 2 سال است. این نشانه‌ها ممکن است ظرف چند ساعت بروز کنند یا ممکن است یک تا دو روز طول بکشد تا ظاهر بشوند. نشانه‌های دیگر عبارت‌اند از تهوع، استفراغ، ناراحتی از نگاه کردن به نورهای روشن، سرگیجه و بی‌خوابی. در نوزادان و بچه‌های کوچک، ممکن است خبری از نشانه‌های کلاسیک نباشد یا تشخیص آنها دشوار باشد. نوزادانی که مننژیت دارند ممکن است غیرفعال شوند، بالا بیاورند، زودرنج شوند یا خوب غذا نخورند. با پیشرفت بیماری، بیمار در هر سنی ممکن است دچار حمله شود.

 انواع مننژیت

مننژیت باکتریایی :

نیاز به بستری کردن فوری دارد و بسیار خطرناک و کشنده می باشد. هنگامی که باکتری وارد خون شود، باعث تخریب دیواره عروق خونی می شود و موجب خونریزی در پوست و اعضای داخلی می شود.

علائم شامل: تب، خستگی، تهوع، سردی دست ها و پاها، لرز سرد، درد شدید عضلات و مفاصل، درد سینه و یا شکم، تنفس سریع، اسهال و در مراحل بعدی بثورات پوستی است.

این نوع مننژیت، در کمتر از چند ساعت فرد را از پا درمی آورد. در موارد غیر کشنده، معلولیت دائمی می دهد و شامل قطع عضو و یا زخم شدید می باشد.علائم مننژیت باکتریایی بعد از 3 تا 7 روز ظاهر می شود.

در نوزادان تازه متولد شده ممکن است علائمی همچون: تب، سردرد و سفتی گردن وجود نداشته باشد و یا به سختی متوجه این علائم شویم.

نوزادان مننژیتی ممکن است دارای علائم زیر باشند:

غیرفعال، تحریک پذیر، استفراغ و کاهش اشتها.

در کودکان، پزشک عکس العمل کودک را می بیند و تشخیص می دهد که کودک دچار مننژیت شده است یا نه.

اگر چه علائم اولیه مننژیت باکتریایی و ویروسی شبیه هم می باشند، علائم بعدی مننژیت باکتریایی نظیر تشنج و کما بسیار خطرناک می باشد.

 
مننژیت ویروسی :

خفیف تر است و غالبا بیشتر از مننژیت باکتریایی رخ می دهد. این نوع، ناشی از عفونت روده ای می باشد. معمولا در اواخر تابستان و اوایل پاییز ایجاد می شود. غالبا بچه های کمتر از پنج سال و بزرگسالان زیر 30 سال را دچار می کند. علائم این نوع مننژیت در نوزادان و بزرگسالان با هم تفاوت دارد.

علائم در نوزادان شامل تب، تحریک پذیری، بد غذایی و سخت بیدار شدن است.

علائم در بزرگسالان شامل تب بالا، سردرد شدید، سفتی گردن، حساسیت به نور، خواب آلودگی و یا مشکل در بیدار شدن، تهوع و استفراغ، و کاهش اشتها است.

علائم این نوع مننژیت معمولا 7 تا 10 روز طول می کشد.

 
مننژیت قارچی :

علائم این مننژیت بسیار شبیه به انواع دیگر مننژیت می باشد. به هر حال، این علائم به تدریج ظاهر می شوند. علائم مشترک شامل سردرد، تب، تهوع و سفتی گردن می باشد. علائم اختصاصی این نوع مننژیت عبارتند از: عدم دوست داشتن نور، تغییر در وضعیت ذهنی، گیجی، توهم و تغییرات شخصیتی.

تست تشخیص مننژیت:

علامت بردزنسکی مثبت brudzinski's sign

در این تست با خم کردن گردن بیمار به سمت جلو ، پاها به سمت شکم خم می شوند.

 علامت کرینگ مثبت: kering sign

حرکت زانوی بیمار خوابیده به پشت در زاویه 90 درجه همراه با سفتی و درد شدید می باشد.