مکانیسم شوک الکتریکی : این دستگاه در مدت زمانی بسیار کوتاه یعنی چند هزارم ثانیه انرژی الکتریکی با ولتاژبالا را آزاد می کند.


این ولتاژ بالا سپس دپولاریزاسیون تمام سلولهای قلبی می شود و رپولاریزاسیون بدنبال آن به گره SA اجازه بدست گرفتن رهبری ضربان سازی قلب و یا اعمال پیس میکری می دهد.

اساس کارِ دستگاه دفیبریلاتور

دفیبریلاتور از یک منبع تغذیه و یا یک باطری داخلی بزرگ برای شارژ نمودن یک خازن حجیم بین مقادیر 5 تا 400 ژول استفاده می کند. دو قطعه فلزی (پرلس) یا همان الکترودها به دفیبریلاتور متصل است و بر روی هر دو طرف سینه بیمار قرار می گیرد. انرژی ذخیره شدن در درون خازن از یک الکترود به الکترود دیگر از میان سینه بیمار (توسط سینه بیمار) آزاد یا دشارژ می گردد که در نتیجه این شوک به قلب منتقل شده و ضربان ریتمیک (منظم) مجدداً به قلب باز می گردد. همچنین دفیبریلاتورها یک مانیتور مربوط به ECG و ثبت کننده الکتروکاردیوگرام دارند که دایماً شکل موج ECG را نمایش می دهد و واحد اندازه گیری آن ژول است.

انواع دفیبریلاتور

دفیبریلاتورها در انواع کاشتنی، داخلی، خارجی، خودکار و نیمه خودکار ارایه می شوند. نگهداری سیستم در زمان هایی که از دستگاه استفاده نمی شود، لازم است تا شارژ کامل در دمای اتاق که معمولاً بسته به نوع سیستم 4 تا 24 ساعت به طول می انجامد، در حال شارژ مداوم باشد.

روشهای کاربرد دستگاه دی سی شوک:

اعمال شوک به دو روش سینکرونیزه یا هماهنگ و روش غیر سینکرونیزه (دفیبریلاسیون) انجام می شود.برای انتخاب نوع شوک از کلید Syncronize استفاده می شود. در واقع فشردن این کلید باعث تشخیص کمپلکس ORS توسط دستگاه و اعمال جریان الکتریکی در زمان انتهای موج T می باشد.

چنانچه بیمار دارای VTبدون نبض یا VF باشد از روش غیر هماهنگ استفاده می کنیم. در غیر این صورت بهتر است شوک سیکنرونیزه داده شود.

 نکاتی در مورد اعمال شوک:

- برای افزایش هدایت الکتریکی از ژل مخصوص الکترو استفاده کنید و هرگز الکل یا ژل لوبریکانت مانند K.Y jellاستفاده نکنید. کم بودن میزان رسانایی باعث سوختگی پوست بیمار میشود.

- جریان اکسیژن را بدلیل خطر انفجار قطع کنید .

 - از تخت و بدن بیمار فاصله بگیرید.

- فشار بر روی پدالها حدود 10تا 12 کیلوگرم باشد.

 - تکان خوردن بیمار هنگام شوک نشانه انجام صحیح و ایجاد جرقه نشانه عدم تماس صحیح پوست و پدالها می باشد .

 - حتی الامکان شوک در مرحله بازدم داده شود چون در این زمان قفسه سینه مقاومت کمتری دارد و انرژی الکتریکی بیشتری به قلب می رسد .

- در مواردیکه بیمار دچار هیپوکسیا ، هیپوترمیا ، اسیدوز و عدم تعادل الکترولیت باشد کمتر به دفیبریلاسیون جواب می دهد پس بهتر است این موارد را در بیمار برطرف نمایید.

- دقت کنید که در هنگام تخلیه شوک روی بدن بیمار ، محدوده بین دو پدال روی سینه بیمار آغشته به ژل یا مرطوب (عرق کرده ) نباشد.

- حتی الامکان شوک در زمان بازدم داده شود.میزان موفقیت شوک در این زمان بیشتر است.

- برای اطفال زیر یکسال از پدال اطفال استفاده کنید.میزان شوک برای آنها 2 برابر وزن می باشد.